2012-02-23 20:03:48

23 februari 2012 -- Een half miljoen Afghanen vechten voor hun leven in geïmproviseerde tentenkampen. Zij zijn gevlucht voor het gewapend conflict. Volgens een nieuw Amnesty-rapport doet de Afghaanse regering niets om de slechte omstandigheden in deze kampen te verbeteren.

Het rapport Fleeing war, finding misery: The plight of the internally displaced in Afghanistan belicht hoe meer dan een half miljoen Afghanen ontheemd raakten door de aanhoudende gewapende conflicten in het land. Elke dag komen er zo'n vierhonderd nieuwe vluchtelingen bij. Alleen al rondom Kabul zijn dertig sloppenwijken waar ongeveer 35 duizend mensen wonen. Ontheemde families maken daar vaak van modder, hout, plastic, karton en palen zelf een onderkomen, dat weinig beschutting biedt tegen de elementen.

Door het barre winterweer zijn ten minste 28 kinderen in de kampen rondom Kabul gestorven. Duizenden mensen leven in koude kleine woningen zonder voldoende water en voedsel, terwijl de Afghaanse autoriteiten actief steun van hulporganisaties tegenwerkt. De Afghaanse autoriteiten willen voorkomen dat de gevluchte Afghanen zich permanent vestigen. Daarom mogen humanitaire organisaties en VN-instanties bijvoorbeeld geen waterputten aanleggen, maar moeten zij water bij de kampen aanleveren in tanks.

Er is weinig voedsel in de nederzettingen. 'Sinds we hier wonen is er geen steun of iets dergelijks; mijn familie heeft de afgelopen twee dagen niets gegeten,' vertelt Zarin, een 70-jarige vrouw die sinds februari 2010 in Kabul woont nadat ze haar dorp in de provincie Helmand is ontvlucht. Door de barre leefomstandigheden, slechte riolering en een gebrek aan voldoende gezondheidszorg kunnen ziektes zich makkelijk verspreiden. Veel vrouwen bevallen onder zware en onhygiënische omstandigheden zonder deskundige hulp. Kinderen in de kampen krijgen nauwelijks onderwijs. Ze worden weggestuurd omdat ze vieze kleren dragen, of omdat ze geen identiteitspapieren hebben, die alleen te verkrijgen zijn in de eigen provincie.

Bovendien leven de bewoners van deze noodkampen onder de constante dreiging van gedwongen huisuitzettingen. In sommige gevallen konden families net nog een paar eigendommen bij elkaar scharrelen voordat bulldozers hun onderkomen vernietigden.

Persbericht Amnesty International